ఓం శ్రీ సాయినాథాయ నమః
ఇక్కడ పొందుపరుస్తున్న సాయి లీల చాలా సామాన్యమైనది కానీ దాని ద్వారా సాయి తన భక్తురాలికి ఇచ్చిన భరోసా చాలా అమోఘమైనది..
నేను చాలా సంవత్సరాలనుండి ఒంటరితనపు డిప్రెషన్ తో బాధ పడుతూ వున్నాను. అలాంటి పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందంటే , ప్రతి రోజంతా ఆకారణం గా గుండె లో ఏదో చాలా బాధ,భారం గా ఉన్నట్లు , ఏదో మనో వ్యధ గా గుండె నిండా pain గా ఉంటుంది.ఎవరైనా ఆప్యాయత చూపిస్తూ ఓదార్పు మాటలు మాట్లాడితే కొంచెం రిలీఫ్ గా అనిపిస్తుంటుంది ఇది చాలా సార్లు గమనిస్తుంటాను .కాబట్టి ఒక సాయి స్నేహం కోసం మనసు ఎపుడూ ఆశిస్తూ ఉంటుంది. మనకన్నా ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, సాయి భక్తి లో ఒక మెట్టు పైన ఉన్నవారి స్నేహం మనల్ని సత్సంగత్యం లో సాయి కి సన్నిహితం గా ఉంచుతూ మాయ కి దూరం చేస్తుంది అని అంటారు. అలా అలాంటి భక్తుల స్నేహం కోసం ప్రయత్నించేదాన్ని. సాయి పరమయిన చర్చ చేస్తూ, సాయి విషయాలు, భావాలు పంచుకుంటూ, సాయి ప్రేమ తెలుసుకుంటూ అలా ఒంటరితనం కూడా పోగొట్టుకోవచ్చు కదా అని నేనెప్పుడూ బాబా ని ఈ విషయం గూర్చే ప్రార్థించ్చేదాన్ని.కానీ నాకు ఇంతవరకు అలా ఎవరి స్నేహం లభించలేదు.అలాంటి సాయిభక్తులు వున్నా కూడా ఎవరూ నాతో సాయి విషయాలు పంచుకోడానికి ఆసక్తి చూపలేదు, వారి స్నేహం నాకు దొరకలేదు. అందువల్ల ఎపుడూ ఎక్కడ వున్నా నా కంటూ ఏ కంపెనీ లేక ఒంటరిగా గడిపేస్తూ భారం గా ఫీల్ అవుతుంటాను ప్రతి రోజు ని..రోజులో ఎక్కువ భాగం బాబా విషయాల్లో ఉంటున్నా కూడా, మధ్య మధ్యలో ఈ ఒంటరితనపు భారము గుండె లో నిండిపోయి బాధ పడుతూ వుంటాను .. ఆ క్రమం లో ఈరోజు ఆదివారం 23rd August నాడు పూజ్య గురుదేవులు శ్రీ అమ్ముల సాంబశివరావు గారు రచించిన పుస్తకం పై నిర్వహించే పరీక్ష కి హైదరాబాద్ లో హాజరు అయినాను. పరీక్ష అయ్యాక మధ్య్హనం తిరిగి ఇంటికెళ్లాలని అనిపించలేదు. ఎందుకంటె మళ్లీ ఇంటికెళ్ళాక ఒంటరిగా ఉండాలి.అది తలచుకుంటే భయం వేసింది. అందుకని మా అక్క వాళ్ళింట్లో ఈరోజు గడుపుదాం అని వాళ్ళింటికి వెళ్ళాను. కాసేపయ్యాక వాళ్ళు ఈవెనింగ్ వళ్ళ ఫ్రెండ్స్ ఇంట్లో ఫంక్షన్ ఉందని బయటికి వెళ్లిపోయారు. నన్ను రమ్మని అన్నారు. అయితే ఫంక్షన్స్, ready అవడం ఇవన్నీ నాకు సాధారణంగా గా ఆసక్తి వుండని కారణం చే వెళ్ళక మళ్లీ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉండిపోయా. ఎంత ప్రయత్నించినా ఈ ఒంటరితనం తప్పేట్లు లేదు అని అనిపించింది . కాసేపయ్యాక మళ్లీ గుండె లో ఎదో బాధ తో భారం గా ఫీల్ అవడం మొదలు అయ్యింది. అలాంటి సమయం లో, సాయి నామం చెప్పుకుంటూ, బాబా పుస్తకాన్ని గుండె కి హత్తుకుని, బాబా వొడిలో నేను తల వాల్చినట్లు ఫీల్ అవుతూ ఆ బాధ పోగొట్టుకునే ప్రయత్నం చేస్తుంటాను.అలా చేస్తుంటే గుండె తేలిక అయ్యి ఆ బాధాకరమైన స్థితి శాంతిస్తూ ఉంటుంది కూడా.. అలా ఈ రోజు కూడా బాబా ని తలచుకుంటూ, బాబా వోడి లో ఉన్నట్లు భావిస్తూ నడుం వాల్చాను. ఆ తరువాత మనసులో, బాబా ఇంకెన్నాళ్లు ఈ డిప్రెషన్? నాకు ఒక మంచి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, సాయి భక్తి కలిగిన వారి స్నేహం అందించవచ్చు కదా అనుకున్నా.తరువాత ఇక నిద్ర కి ఉపాక్రామిద్దామని అనుకుంటూ నా పంజాబీడ్రస్ చున్నీ కి పెట్టిన safety pins తీద్దాం అని ప్రయత్నిస్తుంటే, ఒక safety pin లో బట్ట ఇరకడం వల్ల ఎంత ప్రయత్నించినా safety pin ఊడి రాలేదు. మనసులో బాబా! ఇపుడు మళ్లీ ప్రయత్నం చేస్తాను, ఇపుడు ప్రయత్నం చేసిన మరు సెకన్ లోనే సునాయసం గా safety pin బయటికి వచ్చేస్తే ” నేను నీ తోడు వున్నాను ,నువ్వు ఒంటరిని కావు ” అని నువ్వు నాకు భరోసా ఇచ్చినట్లు అనుకుంటాను ” అని సాయి కి చెప్పుకున్న. ఆశ్చర్యం గా,ఈసారి safety pin ఒకే ఒక second లోనే easy గా వచ్చేసింది.అంత సేపు ప్రయత్నం చేసినా దాన్లో బట్ట ఇరుక్కుని ఉండడం వల్ల ఎంతకీ ఊడి రాని పిన్ను, ఒకే ఒక second లో ఇరుక్కున్న బట్ట వధులయ్యి ఎలా వచ్చింది? ఇది సాయి లీల మాత్రమే.. నేనున్నాను అనే భరోసా ఇవ్వడం. ఎవరు ఏ సంకేతం ద్వారా సమాధానం ఆశిస్తారో, వారి భావాలకి తగిన పద్దతి లో సాయి స్పందిస్తూ సమాధానం ఇస్తారు.
సాయి ఎపుడూ మన ప్రేమ, తపన ని ఎదురుచూస్తూ వుంటారు. ఎపుడైయితే మనస్ఫూర్తిగా సాయి, నువ్వే నాకు తోడు అని చెప్పుకుంటామో, వెంటనే తన వాస్థల్యం మన పై కురిపిస్తూ మనల్ని అక్కున చేర్చుకుంటారు. సాయి లోనే సర్వమూ వుంది.
మన ఆశ, మన శ్వాస, ఒక భరోసా, జన్మ జన్మ లకి వదలని ఒక తోడు,చల్లని వాస్తల్యం,అద్భుతమయిన స్నేహం, గొప్ప రక్షణ,అన్నీ సాయి లో వున్నాయి. సాయి లో లేనిది లేదు. మనం ఆర్తి తో అడగాలి కానీ అది మనకి అవసరమే అయితే సాయి ఇవ్వలేనిది కూడా ఏదీ లేదు.. అలాంటి సాయి ని వేరే ఎవరి స్నేహం కోసమో ప్రార్టించే అవసరం లేదు. అన్నీ ఇచ్చే సాయి నే సాయి ని ఆశిస్తూ ప్రార్థిద్దాం..